Rhythm and Blues | Roadies | Rock | Rockabilly.

Rhythm and Blues:

Rhythm and Blues (uptempo dansmuziek) ontstond begin jaren veertig in de Afro-Amerikaanse cultuur. De term werd in 1948 bedacht door muziekjournalist Jerry Wexler van Billboard Magazine, later was hij o.a. actief bij Atlantic Records. Een jaar later werd het door datzelfde muziekblad ingevoerd als vervanging voor Race Music (‘rasmuziek’), een benaming die door de zwarte gemeenschap in de VS beledigend en kwetsend werd opgevat. Bij aanvang waren de meeste R&B-artiesten Jazzmuzikanten, ze haalden hun invloeden uit Jazz, Black Gospel en Blues. Belangrijkste voorbeelden hiervan zijn de Swingbands van Jay McShann, Johnny Otis en Tiny Bradshaw. John Lee Hooker was één van de grondleggers van het muziekgenre, uit Delta en Talking Blues ontwikkelde hij een eigenzinnige stijl. Rhythm and Blues was op zijn beurt van betekenis bij het ontstaan van de Soul en Rock & Roll. In de jaren vijftig en zestig werden er elementen van Gospelmuziek toegevoegd aan R&B, zwarte artiesten (zoals Jackie Wilson, Sam Cooke, Ray Charles en Aretha Franklin) kozen zelf Soul als benaming om deze stijl aan te duiden. In de jaren zestig werden ook een aantal Europese bands beïnvloed door de Rhythm and Blues, denk maar aan Yardbirds, Animals, Small Faces en Spencer Davis Group. The Rolling Stones noemden zichzelf naar het lied “Rollin’ Stone” van Muddy Waters. Later coverde ze “Harlem Shuffle” van het R&B duo Bob & Earl.

Roadies:

Instrumenten aan/voortslepen, soundchecken, drank halen, gesprongen snaren wisselen en nog zo veel meer. De roadie (ook wel stagehand genoemd) is tijdens een lange tournee vrijwel onmisbaar, deze technici of sjouwers zijn verantwoordelijk voor de plaatsing en werking van geluidsapparatuur bij live-optredens. Ze bewerkstelligen alle praktische werkzaamheden die noodzakelijk worden geacht om een concert mogelijk te maken, zoals het opstellen van o.a. de instrumenten, luidsprekers en de versterkers. De term is afgeleid van het Engelse road, wat aangeeft dat roadies een flink deel van hun werkzame leven al reizend doorbrengen, vaak reizen ze vooruit om alle nodige voorbereidingen tijdig te kunnen afronden. Jackson Browne eert zijn roadies tijdens elk concert met zijn compositie “The Load Out”.

Rock:

De term Rock is een verzamelnaam voor alle soorten Popmuziek die met elektrische gitaar, bas en drum wordt gespeeld. Het evolueerde uit bestaande genres zoals Rhythm and Blues en Country. Waar het in de jaren vijftig vooral bestond uit Rock & Roll en Rockabilly, groeide het uit tot een muziekstroming met een verscheidenheid aan subgenres. Mede dankzij de (zogenaamde) British Invasion waaide Rock in de jaren zestig over naar de rest van de wereld. In 1966 ontstond aan de Amerikaanse Westkust de Psychedelische Rock, o.a. gekenmerkt door de grillige en literair geïnspireerde teksten. “Eight Miles High” van The Byrds was één van de allereerste psychedelische hits. In de jaren zeventig volgden Hard Rock (ontstaan uit hard gespeelde Blues en Rock & Roll) en Punk (muzikale beweging als verzet tegen de gevestigde orde). In de volgende decennia werden o.a. New Wave, Heavy Metal en Grunge populair. Rock is heden een enorm brede term. Het bestaat uit zowel hitparademuziek als uit Metal en Blues, zelfs Country wordt tot deze categorie gerekend.

Rockabilly:

Rockabilly is de voorloper/wegbereider van de Rock & Roll en is ontstaan in de vroege jaren vijftig, sommige bronnen hebben het zelfs over eind jaren veertig. De term is een samentrekking van de muziekstijlen Rock & Roll en Hillbilly. Een pure kruising tussen Country en Rhythm & Blues, gespeeld met gitaar, bas en drums. De benaming werd voor het eerst gebruikt in een Billboard-bespreking over de single “Rock Town Rock” van Ruckus Tyler uit 1956. De meeste Rockabilly performers waren blanken die probeerde zwarte muziek te integreren in hun liedjes. Enkele van hen groeide later uit tot bekende Country- en Popsterren. De bekendste artiesten uit de beginperiode waren Billy Lee Riley (“Flyin Saucers Rock” & Roll”), Carl Perkins (“Blue Suede Shoes”), Johnny Cash (“Get Rhythm”) en Roy Orbison (“Ooby Dooby”). De allergrootste was uiteraard Elvis, die met z’n eerste opnames bij Sun Records in 1954 het genre eigenhandig transformeerde tot een muziekstroming die aansloeg bij een groot publiek. In die periode viel het allemaal nog onder de noemer Rock & Roll, tegenwoordig wordt het onderscheid wel gemaakt. Waar Rockabilly een duidelijke invloed had uit de Country & Western, was Rock & Roll meer geneigd naar het commerciële (met Rhythm & Blues klinkende muziek). Eind jaren vijftig verloor het genre al snel aan populariteit en werd het door het brede publiek bestempeld als hopeloos ouderwets.

(pdg).