Edison | Effectpedaal | Elektra Records | EMI.

Edison:

De Edison is een prestigieuze Nederlandse muziekprijs, die in 1959 voor het eerst werd uitgereikt. De prijs is vernoemd naar Thomas Edison, de uitvinder van de fonograaf (voorloper van de Grammofoon) en oprichter van The General Electric Company (het op twee na grootste bedrijf ter wereld). De Edison Music Award is een jaarlijkse onderscheiding: voor ‘geluidsdragers van bijzondere kwaliteit’. Het is één van de oudste muziekprijzen ter wereld, enkel de Amerikaanse Grammy’s zijn nog een jaartje ouder. Sinds 1959 zijn er ruim 750 Edisons uitgereikt. De prijs bestaat uit een bronzen beeldje, dat werd ontworpen door Pieter d’Hont. Aanvankelijk woog zo’n exemplaar 7,5 kilo, later werd de award lichter van formaat gemaakt. Marco Borsato won de prijs (tot op heden) het vaakst, hij heeft maar liefst dertien Edison Awards in zijn kast staan. Sedert 1998 wordt ook de Edison Oeuvreprijs uitgereikt. Deze wordt gegeven aan een artiest voor zijn of haar volledige werk. De oeuvreprijs ging in het verleden o.a. al naar Rob De Nijs (2002), Golden Earring (1999), Ramses Shaffy (2006) en Marco Borsato (2011).

Effectpedaal:

Een Effectpedaal (in het gitaristenjargon ook wel een stompbox of trapbak genoemd) wordt gebruikt om een geluid te vervormen/manipuleren (om allerlei effecten te produceren). Het effect van de pedaal wordt aan het geluid van het instrument toegevoegd, vooraleer het naar de versterker wordt verstuurd. Een Effectpedaal is bij alle elektronisch versterkte instrumenten te gebruiken, in de meeste gevallen wordt het echter gehanteerd door een gitarist/bassist. De eerste apparaten kwamen eind jaren zestig op de markt. Dit waren voornamelijk Fuzz en Wahwah pedalen. In de jaren zeventig volgde andere effecten als delay en distortion. In de daaropvolgende decennia ontstonden de eerste multi-effecten en digitale effecten (jaren tachtig) en de digitale modelleertechnologie (eind jaren negentig), waarmee men de eerste digitale ‘klonen’ kon produceren.

Elektra Records:

Elektra Records werd in 1950 opgericht door Jac Holzman. Geïnspireerd door een optreden van Georgianna Banister besloot de Amerikaan om z’n eigen muziek te gaan uitgeven, het onafhankelijke label ging van start met een budget van 600 dollar. De eerste activiteiten vonden plaats van uit Holzman’s studentenkamer op de campus van St. John’s College. Een jaar later verscheen de eerste uitgave van Elektra: New Songs by John Gruen. Het verhaal draaide uit op één groot fiasco: de distributeur was alleen de vijftig gratis exemplaren kwijtgeraakt, de honderd overige kreeg Jac gewoon weer terug. Nog maar net bekomen van deze deceptie opende Holzman een eigen platenwinkel, vooral gericht op folkmuziek. Op deze manier kwam hij in contact met Folkzangeres Jean Ritchie. De tweede uitgave van Elektra was een feit: Jean Ritchie Singing The Traditional Songs Of Her Kentucky Mountain Family. De lp werd goed ontvangen en Elektra werd geleidelijk aan succesvol. Vanaf 1963 gingen de zaken zo goed, dat Holzman het produceren overliet aan Mark Abramson en Paul Rothchild. Met acts als Judy Collins, Love, Phil Ochs en The Doors werd het label rendabel in het tweede deel van de jaren zestig. Volgens Holzman was z’n bedrijf echter te klein om zelfstandig te overleven, hij verkocht Elektra in 1970 voor zo’n 10 miljoen dollar aan Warner Brothers.

EMI (Group):

Electric and Musical Industries Ltd (kortweg EMI) werd in 1931 opgericht in Groot-Brittannië na een fusie tussen twee andere Britse platenlabels, The UK Gramophone Company en The Columbia Graphophone Company. Beide bedrijven ontstonden als dochteronderneming van Amerikaanse platenmaatschappijen, maar opereerden ten tijde van de éénwording zelfstandig. Gramophone Company breidde zijn activiteiten in 1921 uit naar de retail, het opende in Londen een eerste HMV-winkel. Er werden niet alleen platen, maar ook bladmuziek en afspeelapparatuur verkocht. HMV was de voorloper van de megastores die in de latere decennia erg populair werden in de VS en Europa. In het jaar van de samensmelting opende EMI de legendarische Abbey Road Studios, in Londen (St. John’s Wood). Het gebouw stamt uit 1831 en was oorspronkelijk een woonhuis. EMI was al behoorlijk succesvol met klassieke opnamen, het platenlabel groeide echter explosief met de opkomst van de Popmuziek. Eind jaren vijftig werd de maatschappij een wereldwijde speler met de overname van Columbia en Capitol Records. Later werden ook licentiedeals afgesloten met de Amerikaanse labels Motown Records en United Artists. Pas vanaf begin jaren zeventig opereerde EMI onder eigen naam als label (met o.a. Cliff Richard, Pink Floyd en Queen). In de jaren tachtig en negentig werden vervolgens Chrysalis Records en Virgin Records overgenomen. Tot 2012 fungeerde EMI zelfstandig, daarna werd het overgenomen en opgesplitst. Het werd verkocht aan o.a. de Universal Music Group en Sony Music.

(pdg). | ? www.hitjock-muzieksite.be