Bluesrock | Broadcast Music Inc. | Bootleg | Boy(s)band.

Bluesrock:

Het (sub)genre Bluesrock ontstond in de late jaren zestig als blanke variant en interpretatie van de Bluesmuziek, dit gebeurde door middel van er Rockelementen aan toe te voegen. De Britse gitarist en componist Eric Clapton geldt als belangrijkste vertegenwoordiger van het genre. Clapton verwierf faam vanwege z’n Bluesgetinte Rock en kreeg in de periode bij de groep Yardbirds (kweekvijver voor goede gitaristen) de bijnaam Slowhand. Deze nickname was een gevolg van z’n unieke speelstijl, hierdoor braken regelmatig de snaren van zijn gitaar. Terwijl Clapton deze dan ter plekke verving, werd hij door het publiek begeleid met traag handgeklap. Andere bekende namen uit de Bluesrock zijn Led Zeppelin (het nummer “Killing Floor” van Howlin’ Wolf verscheen als “The Lemon Song” op het album “Led Zeppelin II”, Aerosmith (met de toxic twins Joe Perry en Steven Tyler), Gary Moore (bekend van het Bluesalbum “Still Got The Blues”) en Paul Butterfield (die Bob Dylan begeleidde op het Newport Folk Festival. Tegenwoordig is er een nieuwe generatie van artiesten opgestaan, met o.a. Joe Bonamassa en Jimmy Lafave.

Broadcast Music Inc.:

Broadcast Music Inc. (kortweg BMI) is één van de drie organisaties in de Verenigde Staten -samen met ASCAP en SESAC- die regelt dat componisten betaald worden voor hun verkochte of uitgevoerde werk. Het verzamelt licentiekosten namens songwriters, componisten en muziekuitgevers. BMI verdeelt vervolgens de royalty’s onder de leden wiens werk werd uitgevoerd. Deze vergoeding is gerelateerd aan de exploitatie dat het werk van de auteur heeft opgebracht. In 2012 betaalde BMI een slordige 749.800.000 dollar aan royalty’s uit. Broadcast Music Inc. werd in 1943 opgericht als de tegenhanger van ASCAP, dat zich in deze periode stevig manifesteerde als de beschermer van het toenmalige establishment (met name Broadway en Tin Pan Alley). Het was een concept van de Nationale Vereniging van Omroepen en betekende voornamelijk een goedkoper alternatief voor de alleenheerser ASCAP. BMI werd de eerste uitvoerende organisatie die de rechten van zwarte genres (zoals bv R&B, Gospel, Blues en Jazz) zou vertegenwoordigen. Later kwamen daar ook nog Folk, Latin en uiteindelijk Rock & Roll bij. Tegenwoordig staat de Broadcast Music Inc. ook in voor de rechten van leden van de prestigieuze Amerikaanse Academie van Kunsten en Letteren.

Bootleg:

Een bootleg is een illegaal verspreidde en onofficiële opname, die vaak tegen de wil van artiest of platenfirma op de markt verschijnt. Het gaat in de meeste gevallen over live-opnamen van concerten of alternatieve en ongebruikte versies van studiotracks. Er zijn echter ook bands die het uitwisselen van concertopnames tussen fans juist stimuleren. De eerste (op grote schaal) verspreidde bootleg bevat opnamen van Bob Dylan en The Band. Deze zogenaamde witte lp werd in 1975 officieel gereleased als “The Basement Tapes”, de tracks werden in 1966 opgenomen tijdens Dylan’s revalidatie (in de kelder van Big Pink). De term bootleg wordt in de muziekindustrie ook gebruikt wanneer deejays (delen van) twee of meerdere songs door elkaar draaien e, op die manier een nieuw nummer creëren. Het uitbrengen van bestaande opnames welke op dit moment niet meer officieel verkrijgbaar zijn (of uitverkocht op cassette, cd, lp) door derden die daar niet de licentie voor hebben, wordt tevens aangeduid met de benaming bootleg.

Boy(s)band:

Een boy(s)band wordt veelal samengesteld door een producer uit jonge, ‘beloftevolle’ zangers/performers. Het uiterlijk en danstalent zijn daarbij minstens even belangrijk als hun muzikale kwaliteiten. In de meeste gevallen wordt een boyband gevormd door vijf performers, omdat dat meer mogelijkheden geeft om een choreografie op te zetten. Het doelpubliek zijn meestal tieners, vooral meisjes. De liedjes die ze voortbrengen zijn vaak weinig pretentieus, makkelijk in het oor liggend en hebben eerder als doel verkocht dan beluisterd te worden. Desondanks het woord band bespelen de leden meestal geen instrumenten. In een onlineverkiezing van Entertainment Weekly werden de Backstreet Boys onlangs verkozen tot beste boyband aller tijden. De jongensgroep scoorde in de jaren negentig hits als “I Want It That Way”, “Everybody”, “Quit Playing Games” en “All I Have To Give”. Andere bekende voorbeelden zijn o.a. New Kids On The Block (“Tonight”), Boyzone (“No Matter What”) en N Sync (“Tearin’ Up My Heart”).

(pdg).